De boekenbeurs draait weer op volle toeren, het wordt ’s avonds sneller donker en dus hebben we misschien weer eens tijd om een boek te lezen…? “Iedereen lezen” en zo misschien opnieuw netjes op de lijn van de standaardtaal blijven. Annemie Peeters vindt met mij een derde medestander.*
 
Mijn echtgenote las trouwens onlangs “Svetlana. Springen voor het leven.” en pinkte af en toe een traantje weg. Wie een echt levensverhaal wil leren kennen, dat in één ruk uitleest, weet dus wat gekozen.
 

Op het feest voor het honderdjarige bestaan van de Eternit-groep in 2005 was prins Filip van de partij. Niet om de asbestslachtoffers een hart onder de riem te steken, want daarover viel er tijdens dit jubileumfeest geen woord. Nee, Filip was daar om enkele telgen van de familie Emsens, medestichters van Eternit, in de adelstand te verheffen.

Luc Huyse verwijst in zijn opinie-artikel in De Standaard van 8/9/2011 naar de zogenaamde Maddensdoctrine: “de bewuste verrotting van de relaties tussen de Vlamingen en de anderen.”

In Artsenkrant beweert collega Canneyt, een spoedarts, dat huisartsen niet in staat zijn aan triage te doen. Ook de meerwaarde en het nut van de huisartsenwachtpost is volgens hem nihil. Hij wil deze vervangen door PIT’s. Hij eindigt zijn discours met het zogezegde tekort aan spoedartsen: een voorbijgestreefde visie als je het mij vraagt.

“De cijfers van het RIZIV over de regionale uitgaven in de gezondheidszorg kloppen niet”. Dat stelt N-VA senator Dr. Louis Ide naar aanleiding van de uitspraken van Renaud Witmeur in ‘De Specialisten’ van 17/05/2011.

De humanitaire organisatie 'Artsen zonder Grenzen' is bekend. In het Franstalige landsgedeelte is men stilaan 'Artsen zonder Limieten' aan het kweken. En daar is niets humanitairs aan.

Beste Luc,
 
Mag ik je Luc noemen? Per slot van rekening zijn we toch allen maar mensen en als we dan al in iets uitblinken is het toch ook niet meer dan normaal en onze verdomde plicht dat talent te gebruiken? In die zin zijn we niet meer of niet minder dan een ander en spreek ik je graag aan met de mooiste titel die een mens in zijn leven krijgt: de voornaam geschonken door vader en moeder.

Twaalf jaar geleden werkte ik als arts in Soedan. Het land was toen in burgeroorlog. Wat toen leek op de zoveelste Afrikaanse strijd tussen noord en zuid, was in realiteit veel complexer.
 

Hier vindt u de integrale versie van de lezersbrief gepubliceerd in Knack op 24/11/2010. Dit is een reactie op de uitspraken van Herman Balthazar in Knack van 10/11/2010.

De federale Ministerraad heeft vorige vrijdag beslist om voorlopig geen federale uitgangsexamens meer uit te schrijven voor afgestudeerde kinesitherapeuten. Letterlijk klinkt het dat de Ministerraad “een denkproces zal opstarten over de wenselijkheid om een dergelijk examen in de toekomst te organiseren, gelet op het unaniem advies van de Planningscommissie van 18 mei 2010 dat voorstelde om dit examen af te schaffen.

Hartelijk dank aan de 50.348 mensen die op 13 juni voor mij hebben gestemd. Ik zal de komende vier jaar met evenveel enthousiasme en inzet actief blijven in de politiek, voornamelijk op het vlak van gezondheidszorg.

Gisteren ging ik met een goed gevoel gaan slapen. Terzake maakte een mooie reportage over ons drugscolloquium. Ik was blij dat uitgerekend N-VA ook met een niet-communautair item naar de kiezer stapt. Want als we pleiten voor Vlaamse bevoegdheden moeten we de Vlaming ook vertellen wat we er mee gaan doen. Met een uiterst complex gegeven als drugs was dit een hele uitdaging. Dat dit dan nog pal in de campagne viel, wat niet was voorzien, maar maakte de druk nog groter. Deze morgen speurde ik in de kranten naar de verslaggeving over ons drugscolloquium. Ik zocht op mijn naam.

Toen ik gisteren het persbericht zag dat de ministers Onkelinx, Smet en Marcour een persconferentie zouden gaan organiseren over de zesjarige geneeskunde opleiding, was ik tevreden.

 Al tien jaar strijden studenten voor de zesjarige opleiding. Ik weet het nog goed hoe ik op missie met AZG, met alle moeite van de wereld, moest uit leggen aan een Nederlandse collega dat ik in het zevende jaar geneeskunde zat, maar nog geen arts was... In Europa waren wij weer eens het buitenbeentje…

In de senaat worden geen vragen gesteld in de commissies. Daardoor worden alle vragen om uitleg samen gebald op donderdagavond na de plenaire zitting. Soms bijzonder interessant om te horen waar de collega’s senatoren mee bezig zijn.

Donderdagavond 11 februari werd weer een marathonzitting. Collega Yves Buysse van het Vlaams Belang liet zich niet onbetuigd die avond. Ik verslikte me in mijn koffie.

Uit de meest recente cijfers blijkt dat de vaccinatie tegen de Mexicaanse griep België in twee splijt. Dat Vlaanderen massaal vaccineert en Franstalig België niet, heeft alles te maken met een totaal andere visie op gezondheidszorg, zowel bij artsen als bij patiënten. En dat terwijl de campagne nationaal werd georganiseerd.

Wat te zeggen over een regeerverklaring waarbij op een bepaald moment de halve assemblee zat te kletsen, terwijl de eerste minister zijn intenties kenbaar maakte voor de komende twee jaar. Getuigt van veel respect, moet ik zeggen. Ik merkte dat collega Delpérée duidelijk geïrriteerd was door het gedrag van enkele collega’s, … uit de meerderheid nota bene.

Gisteren ging ik naar de platenboer, kocht er dé Clouseau CD en vond er de CD van Raymond van het Groendewoud in: Vlaanderen Boven! Zouden de mannen van TAK echt alle CD’s opgekocht hebben en gevuld met deze van Raymond? Alle gekheid op een stokje…

Het voornemen om iets te doen aan de koninklijke dotaties is een goed voornemen. Het resultaat van "de werkgroep met gesloten deuren" begeestert of beroert me echter niet en geeft me het gevoel dat dit een compromis à la belge is.

Schitterend! Op De Standaard: “Zoek de politicus!”. Ga vlug even kijken: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090603_027

Eerst en vooral was er een resolutie in de Kamer. Mijn voorzitter, een historicus, heeft ons standpunt aldaar al uitvoerig toegelicht. Ik zal hier op mijn digitaal dagboek hetzelfde doen, als medicus, of nog beter, als microbioloog ooit nog actief in Soedan en Tsjaad én toch, om het niet al te zwaar uit te drukken: “op de hoogte van” HIV, AIDS, Treponema pallidum, Neisseria gonorrhoeae, Phthirus pubis, Chlamydia trachomatis en lymfogranuloma venereum.

Zelfs uw ziekenhuisfactuur is communautair (25/03/09 - Knack)

Ook op het vlak van de ziekenhuissupplementen is de taalgrens een breuklijn, zegt N-VA-senator Louis Ide. Hij stelt voor om de Vlaamse zorgverzekering aan te vullen met een Vlaamse hospitalisatieverzekering. Een citaat uit het dossier in Knack. De volledige cijfers van de ereloonsupplementen en kamersupplementen vindt u op www.knack.be/extra

De Gucht heeft gelijk altijd, wist u dit niet? Vraag het hem maar, hij (alleen) zal het u bevestigen.

Nu hij zijn mond over Congo moet houden en met zijn pollen van de federale ontwikkelingssamenwerking moet blijven, moet De Gucht elders zijn gelijk halen. Daarom schiet de Gucht maar al te graag op het pas geopend Vlaams Huis in New York. Pijnlijk wel dat Patricia Ceyssens (partijgenote van De Gucht) gretig aan het feestje in New York deelnam. Maar zo werkt dat bij de VLD: de ene zegt zus en de andere doet zo.

Na exact twee maand van technische werkloosheid in de Senaat (sic), mag ik weer schriftelijke vragen stellen. Een brief aan alle Kamerleden en Senatoren heeft wel degelijk iets los gemaakt. Het is trouwens te danken aan Sabine de Bethune en Hugo Vandenberghe dat ik mijn democratisch recht weer kan uitvoeren: of hoe ideologische tegenstellingen overstegen worden als het over de werking van de democratie gaat. Er is nog hoop.

Na zestien maand schouder aan schouder te strijden, na 4 jaar kartel (en één week*) voltrok zich afgelopen week de definitieve scheiding. In de Senaat declameerde de voorzitter “de heer Louis Ide en mevrouw Helga Stevens behoren niet meer tot CD&V-N-VA fractie, die vanaf nu de CD&V fractie heet”. Op het eerste zicht een perfect logisch gevolg van een beslissing die een paar weken geleden werd genomen.

Ik dacht iets vergeten te zijn, ik weet het weer: het is zondag Wereld Alzheimer Dag. Bijna vergeten.
Elke zichzelf respecterende ziekte heeft zo wel zijn dag: diabetes, kanker, ... en Alzheimer.

Een bezoekje in Provins begin augustus stemde me tot nadenken en leverde dit aardig kiekje op. Waarom slagen ze hier, in Frankrijk, erin om allemaal aan een zeel te trekken en lukt dat bij ons zo moeizaam...? De orde van artsen, de orde van tandartsen, het syndicaat van artsen en het syndicaat van apothekers: allen onder één dak: daar slagen de artsen alleen in Vlaanderen nog eens niet in...

Olympische Spelen. Eindelijk ook wat aandacht voor minder populaire sporten: zeilen, beach-volley, roeien, ... gewichtheffen.
Vier jaar heb ik er op moeten wachten en nu mag hij blijkbaar niet meer... Gewichtheffen zonder Chris Picavet is als een café zonder bier.

Beste genodigden,
Beste vrienden,

De ministerraad gaf vandaag de zegen over het KB van de minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx. Dat KB voorziet een aanpassing van de contingentering. Dit stelt N-VA zwaar teleur en het sterkt ons in de gedachte dat het daarom goed was ons te onthouden bij de stemming in de commissie volksgezondheid op de beleidsnota van Onkelinx.

N-VA-senator Louis Ide en Kamerlid Flor Van Noppen verzetten zich tegen de plannen van federaal minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) om de contingentering van artsen blindelings te versoepelen en het overtal aan artsen, vooral in Franstalig België, te regulariseren. Ze pleiten ervoor dat de minister eerst werk maakt van een kadaster, zodat er eindelijk transparantie komt over de juiste statistieken.

"Senaat mag praten over euthanasie. Er is geen open verzet tegen een 'sereen debat', in de Senaat, over een uitbreiding van de euthanasiewet." titelt De Standaard vandaag.

Tien jaar geleden werd ik als student geneeskunde geconfronteerd met een nieuwe maatregel van de toenmalige minister van Volksgezondheid. Marcel Colla (SP.a), vroeger bekend van de flippo’s, nu bekend van zijn zitje in een raad van bestuur van een organisatie die de gezondheidszorg wil privatiseren, wou het aantal artsen beperken.

Commissie Institutionele Zaken deze week in de senaat was ronduit kafkaiaans.

In voor de dag werd het nog maar eens gezegd: politici hebben weeral vakantie. Waarmee men suggereert dat politici luiaards, zakkenvullers, ... zijn. Inderdaad een rondje antipolitiek voeden. Deze week geen vakantie voor ondergetekende. En sommigen die ik ken die nu een weekje nemen, nemen het eerste sinds 10-6-2007. ik had het ook beter gedaan.

De dag na de debatten in de Kamer naar aanleiding van de interim-regeringsverklaring werden deze de dag nadien nogmaals overgedaan in de Senaat. Gedurende een uur of zes werden de senatoren met woorden overspoeld. De een al zinniger dan de andere. Niet te verwonderen dat het een ware afvallingsrace werd en kersvers interim-minister Charles Michel de sessie afsloot voor een handje vol senatoren. Namens N-VA legde ik volgende verklaring af. Daar ik formeel voor de eerste keer het spreekgestoelte beklom was mijn maiden speech een feit.

Geachte collega,
Beste Patrik,

Met veel aandacht las ik het interview met jou dat op dinsdag 13 november 2007 verscheen in Artsenkrant. Met als gevolg dat ik het allemaal niet zo goed meer begrijp.
 

Het gaat snel, zeer snel.

Op het moment ik de onderhandelingen deed over gezondheidszorg ruilt Chris Vandenbroeke het aardse voor het eeuwige. Een sociale Vlaming is niet meer. Ik hoop dat de ideologie niet verloren gaat. Ik doe mijn best, Chris. Veel meer woorden doen er niet toe, jij weet het wel.

Vrijdag 31-8-2007 werd de eerste Ebbenhouten Spoor uitgereikt aan Gilbert Nyantanyi.

Groot is degene die inziet dat zijn eerdere analyse fout zat en die fout ook toe geeft. Stom is degene die krampachtig vast houdt aan een archaïsche situatie en daarmee de toekomst van de maatschappij ondergraaft.

Slechts een vijfde van de artsen wil nog huisarts worden... Wouter Beke (zesde op diezelfde CD&V-N-VA senaatslijst waarop ik sta) vroeg de cijfers op bij de universiteiten.

Ik geef het toe: ik liep de muren op toen ik het gezondheidsdebat op Ter Zake zag. En kreeg haast een hartinfarct als ik de scoutsleider bezig hoorde.

Het is weer verkiezingen en er is bijgevolg nog minder ruimte voor inhoud.
De gezondheidszorg wordt gewoon doodgezwegen. Wie ligt daar nu wakker van want patiënten stemmen toch niet.

"Het gaat goed met onze gezondheidszorg. Heel goed zelfs. Alle patiënten genieten van een gelijke toegang tot een zeer degelijke verzorging. De begroting, die een overschot vertoont, zorgde voor een zakcentje om de veroudering van de bevolking op te vangen." Ik verslikte me haast in mijn koffie toen ik de woorden van Bénédicte Vaes las in de krant van gisteren (Neen, ziek zijn is geen hobby van de Walen, DS 10 april).

SP.A en VLD (gesteund door Louis Michel en “zijn” MR) kibbelen over Congo. Mag de koning naar Congo?

Journalisten verdienen goed. Zo leerde me althans ooit een of ander VTM nieuws. Net als de dokters zitten ze in het koppeleton. Net als bij de dokters, zullen er onderling wel grote verschillen zijn. En net als de dokters hebben ze namelijk ook een grote verantwoordelijkheid. Ze zijn als het ware onze ogen en oren op de wereld.

Voor de tweede keer organiseert de federale overheid een ‘uitgangsexamen’ voor kinesisten. Ik steun de studenten die zich verzetten tegen deze extra proef die volgt na jaren studeren. Minister Demotte geeft bovendien blijk van een bijzonder selectieve handelswijze.

De begroting gezondheidszorg is onder controle, dat wel, maar ze mist elke visie. De gezondheidszorg herleiden tot een budgettair probleem is korte-termijn-denken. Onze gezondheidszorg uitstippelen voor vele jaren, is die gezondheidszorg een toekomst garanderen. Dat is pas een uitdaging.

Een trip naar Achnas werd in mineur afgesloten. Een mooie Europese campagne van SV Roeselare werd afgesloten met een kater. Niettemin was het een pracht van een belefenis en leverde het een paar intense momenten op met vrienden die al 20 jaar vrienden zijn. En dat zegt een mens niet al te gauw.

Een anders zeer nuchtere Rudi Vranckx was duidelijk aangeslagen bij zijn verslag voor het zeven uurjournaal van gisteren. Hij is nochtans al een en ander "gewoon".

Het rode triumviraat vond het nodig Leterme eens te jennen. Zal Leterme opkomen in 2007 voor de federale verkiezingen? Zo ja, moet hij dan ontslag nemen als minister-president van Vlaanderen? En dus, eens deze keuze gemaakt, moet hij dan gaan voor het eerste ministerschap?

Mesen kleinste stad van België? Tot op heden was dat nochtans Durbuy... en nu niet meer. Hoe komt dat? Wel, Mesen wordt bestuurd door een VLD burgemeester en blijkbaar zou een liberaal complot (minister Dewael beschikt namelijk over de cijfers om die titel toe te wijzen) er voor gezorgd hebben dat de titel getransfereerd werd naar Mesen. Een drama voor Durbuy...

Gisteren tijdens Villa Politica was Tom Dehaene druk in de weer met een soort lintmeter. Het is je misschien opgevallen tijdens Villa Politica, misschien niet. Het is een soort lintmeter die de buikomtrek meet. Als je in het rood of oranje staat, ben je te dik. Dan loop je risico op allerlei aandoeningen.

In plaats van de arme Freya af te breken en haar competentie in vraag te stellen, wil ik zoeken naar oplossingen. Als iemand verkozen is, dan is die verkozen. Het volk kiest namelijk de leiders die het verdient. Bij het geven van de fles aan mijn jongste spruit deze nacht, dacht ik: "Zou Frank Vandenbroucke die miljoenen echt allemaal verbrand hebben?"

De reportage over de ziekenhuisbacterie van 8 januari 2006 op Panorama veroorzaakt nogal wat commotie bij artsen die zich bezighouden met de microbiologie, ziekenhuishygiëne en antibioticabeleid. De reportage wordt afgedaan als 'op sensatie belust'. Of dit nu terecht is of niet, feit is dat er een aantal fouten in de reportage zaten. Trouwens het was de eerste keer dat Panorama weer een reportage van eigen bodem bracht, dus moest die de nodige kijkcijfers opleveren. En wat doe je dan als journalist? Mogen we hier verzachtende omstandigheden pleiten?

Wanneer je als krant een primeur verliest, moet je snel ruimte vullen... Dat was het eerste die bij me op kwam toen ik De Morgen las. Ik pleit dus verzachtende omstandigheden voor de schrijfsels van de zaterdageditie van De Morgen.

Garang de rebellenleider van Zuid-Soedan (SPLA), net benoemd tot vice-president van Soedan kwam om toen zijn helikopter crashte. Wat de oorzaak daar ook moge van zijn, het vredespreces komt in gevaar. Al meer dan 50 jaar verkeert Soedan in een burgeroorlog.

Bij het lezen van het artikel in De Standaard waar accuraat werd uitgelegd waarom de collega’s Moureau en Pirson in het Militair hospitaal op de vuist gingen, was ik één en al verbijstering.

Gisteren was het weer van dat: een putje in het wegdek en hopla! (zoals mijn dochtertje ook al kwijt kan) : file, file, file. Erger nog, ik reed aan de andere kant van het wegdek: het betrof een pure kijkfile! Wat doet een mens dan…Principieel niet kijken naar het putje, dat wel, maar ondertussen wat rond kijken. Zowaar een interessant vehikel werd gespot. Een zware Audi. Een A "‘k weet niet hoe veel", maar een hoog nummer. Eentje met een P-plaat, een P-olitieker dus. Inderdaad Jean-Marie Dedecker ging in mijn gat.

De perikelen in de Nederlandse gezondheidszorg halen een hoog Harry Potter gehalte: het is verdomd goed te beseffen dat onze noorderburen straks slechts over een beperkt basispakket gezondheidszorg zullen beschikken en dat voor pakweg de tandjes, de darmen en nog andere zaken bijverzekerd moet worden. De deur naar de privatisering staat daarbij wagenwijd open.

Het valt me op hoe de vakbeweging zijn best doet om het huidig sociaal systeem te verdedigen, maar niet verder komt dan het verschuiven van de lasten van de werknemers naar "de anderen". Dat ze ons sociaal systeem met hand en tand verdedigen is niet meer dan logisch.