De Ebbenhouten Spoor

Vrijdag 31-8-2007 werd de eerste Ebbenhouten Spoor uitgereikt aan Gilbert Nyantanyi.

Hieronder staat de boodschap van Gilbert Nyatanyi.

Dar es Salaam, 31 augustus 2007.

Dames en Heren,
Beste Vrienden,
Beste Familie,

Goedenavond van aan de boorden van de Indische Oceaan.

Eerst en vooral wil ik me verontschuldigen voor mijn afwezigheid vanavond.

Ondanks verwoede pogingen om toch nog vanuit Dar es Salaam tijdig in Kortrijk te geraken is het me niet gelukt, het was nipt. Hoogseizoen, wachtlijsten, vertragingen, intra-Afrikaanse vluchten, dure tickets, ... eigenlijk een beetje van alles. Dit bevestigt nogmaals mijn gezegde: “Afrika, het magische continent waar het mogelijke onmogelijk wordt en het onmogelijke mogelijk”.

Toen ik op 10 augustus 2007 van Louis Ide de vraag kreeg of ik het Ebbenhouten Spoor in ontvangst wou nemen, heb ik op geen enkel moment getwijfeld. Dat ik onmiddellijk positief heb geantwoord gebeurde niet in een impulsieve bui. Impulsief ben ik niet echt te noemen, nee integendeel zelfs, eerder doordacht, berekend, .... zoals ook het initiatief om een Ebbenhouten Spoor toe te kennen aan een verdienstelijke “nieuwe” Vlaming die een meerwaarde betekent voor Vlaanderen moeilijk als impulsief kan beschouwd worden.

Dergelijke initiatieven zijn niet evident in deze tijd waarin onze maatschappij, zeker onze Vlaamse samenleving, geconfronteerd wordt met toenemende verzuring, onverdraagzaamheid, apathie, ... Eigenlijk zou je dergelijke initiatieven eerder in Brussel verwachten. Daarom bij deze dan ook mijn bijzondere waardering voor dit initiatief en een speciale pluim voor Louis Ide. Daarom ook kon en mocht ik niet weigeren om het Ebbenhouten Spoor in ontvangst te nemen. Het enige probleem dat ik toen, blijkbaar nu terecht, voorzag was dat ik op dat moment in Belgie was en terug moest naar Tanzania en dus niet precies wist of ik op 31 augustus nog in Belgie zou zijn. Niet dus! Bijzonder jammer!

Regelmatig vraagt men mij vanaf welk moment ik me geintegreerd heb gevoeld en dan moet ik altijd even diep in mijn, ondertussen al krakende, geheugen graven op zoek naar feiten: die keer dat ik voor de klas mijn eerste opstel in het Nederlands voorlas? Of toen ik van de leraar een uitbrander kreeg dat ik ABN (toen nog!) moest spreken en geen Algemeen Beschaafd Egems? Of toen ik “Het Schrijverke” van Guido Gezelle perse van buiten wilde kennen? Of toen ik tijdens de les geschiedenis over de Slag der Gulden Sporen sympathie had voor de legers van het graafschap Vlaanderen , ....? Nu komt er ook nog een feit bij, namelijk als eerste het Ebbenhouten Spoor ontvangen!

Uiteraard heeft integratie, inburgering of hoe men het ook noemt meer te maken dan met feiten. Voor mij betekent het: zonder zich veel vragen te stellen over origine, godsdienst, huidskleur, ... op voet van gelijkwaardigheid en met wederzijds respect met elkaar omgaan.

Op dinsdag 28 augustus 2007 vroeg iemand van de pers mij of ik blij was met mijn Ebbenhouten Spoor. Mijn antwoord was en dat zou ik vandaag nogmaals willen herhalen: “Zonder evenwel kleur te bekennen of partij te kiezen vind ik het een lovenswaardig, moedig en origineel initiatief, zeker in het verre (en nog steeds overwegend witte) West-Vlaanderen. Ik ben dan ook blij om als eerste het Ebbenhouten Spoor te krijgen”.

Vereerd en met plezier neem ik het Ebbenhouten Spoor aan, in de eerste plaats als Gilbert Nyatanyi, maar daarnaast ook als Westvlaamse Rwandees of Rwandese Westvlaming.

Dat dit blijvend mag bijdragen tot het respectvol omgaan van “oude” en “nieuwe” Vlamingen.

Ik dank U!



Gilbert Nyatanyi


www.n-va.be/meer/ebbenhoutenspoor