Ook vroedvrouwen leggen zorggrens bloot!

De taalgrens is ook een zorggrens is, ik zal het tot in den treure blijven herhalen. Dit wordt vandaag opnieuw bewezen door een antwoord op mijn parlementaire vraag naar de uitgaven van het RIZIV voor de vroedvrouwen. Het antwoord krijgt vandaag ook ruim aandacht in het vakblad De Huisarts.

Uit het antwoord van minister Onkelinx blijkt dat vroedvrouwen in Vlaanderen anders werken dan hun collega’s in Brussel en vooral Wallonië. Waar de klemtoon in het zuiden van het land ligt op vroedvrouwenzorg in het ziekenhuis, stelt men vast dat Vlaamse vroedvrouwen relatief meer aan thuiszorg doen. Een ander frappant verschil is dat men in Franstalig België meer aan prenatale zorg doet, terwijl men in Vlaanderen een nadruk merkt op postnatale zorg. Logisch als men in Vlaanderen als vroedvrouw in een thuis-“setting” werkt. Gemiddeld blijft een Waalse vrouw namelijk ook langer in het ziekenhuis na een bevalling dan een Brusselse of Vlaamse. In Wallonië en Brussel worden de uitgaven tevens meer gedaan op zon- of feestdagen dan in Vlaanderen.
In een ruk werd ook de vraag gesteld naar het aantal keizersneden per gewest. Daaruit bleek dat het aantal keizersneden voor 2006 en het eerste semester van 2007 in alle gewesten gestegen was met maar liefst 75%, daar waar een normale stijging amper 0,5% bedraagt. Daar is geen enkele plausibele verklaring voor. Waarschijnlijk is er in deze cijfers een fout geslopen. Als dit zo is verschafte de minister me foute cijfers. Een senator kan dus niet meer rekenen op correcte gegevens: waar blijft de controlefunctie van het parlement dan nog? En als dit volgens de minister correcte cijfers zijn, dan stemt zij haar beleid af op basis van foute cijfers!
Er zijn veel verschillen en het is al lang geen toeval meer dat deze allen samen vallen met de taalgrens/zorggrens. Het is nog maar eens een indicatie dat beide landsdelen beter verdienen dan het falende Belgische gezondheidszorgbeleid. Ze verdienen de kans om elk zelf hun gezondheidsbeleid uit te tekenen zoals ook de academici in “hun staatshervorming” (Knack 5-3-2008) naar voren schuiven. Verschillende ziektes vragen verschillende therapieën.