Open brief aan Patrik Vankrunkelsven, arts en senator Open VLD.

Geachte collega,
Beste Patrik,

Met veel aandacht las ik het interview met jou dat op dinsdag 13 november 2007 verscheen in Artsenkrant. Met als gevolg dat ik het allemaal niet zo goed meer begrijp.
 

Voor alle duidelijkheid: ik stem volledig in met je streven naar een defederalisering van de gezondheidszorg, maar aan de onderhandelingstafel tijdens de besprekingen over diezelfde gezondheidszorg merkte ik bij de Open VLD hoegenaamd niet de wil om deze materie te defederaliseren. Telkenmale ik in de tekst communautaire angels ontwaarde en ik deze verwees naar de onderhandelingsronde in verband met communautaire zaken, werd er door de onderhandelaars van Open VLD terughoudend gereageerd.

Je pleit ook voor een klassieke tripartite als basis voor een staatshervorming. Hier ben je me helemaal kwijt, Patrik. Ik weet dat je als ex-VU’er wil streven naar meer Vlaanderen en daar ook alles voor wil doen. Maar je eigen voorzitter, Bart Somers (ook een ex-VU’er), krijgt koude rillingen en nachtmerries bij de gedachte dat de rode partijen mee aan de formatietafel zouden komen. Tijdens de onderhandelingen in verband met de gezondheidszorg heb ik gemerkt (en ik weet niet hoe het bij jou zat tijdens de onderhandelingen Duurzame Ontwikkeling) dat een klassieke tripartite voor Open VLD een ‘njet’ is.

Ik vermoed dat je in dit artikel, voor de zoveelste keer, uit eigen naam spreekt. Ik kan daar alle begrip voor opbrengen, maar met een afwijkende partijlijn komt dit neer op zand in de ogen strooien van de mensen. En dit vind ik te gemakkelijk.

Ik wens je alle succes toe in het omzetten van je eigen ideeën tot de heersende partijlijn.

Collegiale groeten,

Louis.