Contingentering, ingangsexamen en uitgangsexamen naar de prullenbak verwezen.

De ministerraad gaf vandaag de zegen over het KB van de minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx. Dat KB voorziet een aanpassing van de contingentering. Dit stelt N-VA zwaar teleur en het sterkt ons in de gedachte dat het daarom goed was ons te onthouden bij de stemming in de commissie volksgezondheid op de beleidsnota van Onkelinx.

Het overtallig aantal Franstalige studenten zal zonder meer geregulariseerd worden. Ook al geven we toe dat er een klein overschot aan Vlaamse kant is die ook van de maatregel zal kunnen “genieten”. En dit ondanks het feit dat Vlaanderen al bijna 10 jaar een ingangsexamen organiseert om zo voor de studies te kunnen beperken. Blijkt toch dat proportioneel Franstalig België (dat niet beperkte) met een veel groter probleem kampt. Daar wordt nu de spons over geveegd. We blijven dus achter met een gevoel dat de goede leerling gestraft wordt en de slechte beloond.
De eigengereide opstelling van mevrouw Onkelinx maakte het wel mogelijk om aan Vlaamse kant een zelfde regularisatie voor de kinesitherapeuten af te dwingen. Daar komt er geen uitgangsexamen meer. De laatste jaren werd de contingentering flexibel aangepast voor artsen en tandartsen (op vraag van de Franstaligen), maar nooit voor de Vlaamse kinesitherapeuten: daar werd de rigide contingentering toegepast. Deze houding van twee maten en twee gewichten is nu gelukkig van de baan.
Eind 2008 – begin 2009 moet het kadaster voor medische beroepen ook operationeel zijn. Dit is fundamenteel. Tot op heden weet niemand in dit land wie, wat en hoeveel doet. Wil men adequaat plannen moet men dit weten. De nood aan harde en objectieve cijfers is onmisbaar. Door nu eerst de contingentering aan te passen en pas later te evalueren op basis van het kadaster zet Onkelinx de zaken op zijn kop. Goed beleid vraagt immers eerst de correcte cijfers om aldus te kunnen plannen.
Met deze aanpassing komt het er op neer dat er voor de Vlaamse artsen en tandartsen 10 jaar nodeloos is beperkt. Iedereen die in de loop der jaren aan de studies begon zal nu een RIZIV-nummer krijgen. De oorspronkelijke bedoeling van de contingentering mist daardoor volledig het doel. Er staat geen beperking meer op het aantal voorschrijvers en dus kan ook de overconsumptie welig tieren… de impact op de betaalbaarheid van de gezondheidszorg zal zwaar doorwegen net nu de patiënten al 30% van de uitgaven inzake gezondheidszorg uit eigen zak betalen. Het is dan ook bijzonder cynisch dat Onkelinx gisteren nog in de Kamer verklaarde dat een mogelijke oplossing om tegemoet te komen aan de problematiek van de hospitalisatieverzekeringen erin bestaat die als het ware te includeren in de verplichte verzekering. Wie zal dat betalen?
Tot slot is deze maatregel een dolk in het hart van die 4000 à 5000 (uitsluitend) Vlaamse jongeren die zelfs niet aan de studies mochten beginnen. Iedereen blijft achter met ene gevoel van onrechtvaardigheid. Terwijl alle Franstalige studenten zonder inspanning triomfantelijk hun slag thuis haalden. Het toont nog maar eens aan hoe dit land pijnlijk ineen zit.