Pontius Pilatus: SP.A en de PS.

Het rode triumviraat vond het nodig Leterme eens te jennen. Zal Leterme opkomen in 2007 voor de federale verkiezingen? Zo ja, moet hij dan ontslag nemen als minister-president van Vlaanderen? En dus, eens deze keuze gemaakt, moet hij dan gaan voor het eerste ministerschap?

Als dat dan het enige perspectief is, denken de socialisten hoogstwaarschijnlijk dat Leterme wel eens "inschikkelijker" zou zijn bij de moeilijke onderhandelingen van 2007. Op die manier leveren de Vlaamse socialisten de PS een goede dienst. Want de PS wil alles behalve een staatshervorming en het Vlaams kartel wel.

De kiezer heeft nog niet beslist en moet eerst nog de kaarten voor de gemeenteraadsverkiezingen schudden of de socialisten zijn al bezig met 2007. Het kartel CD&V-N-VA mag dan al de grootste formatie in het land zijn volgens alle peilingen, het is evengoed mogelijk dat paars(-groen) doorgaat, zelfs met een minderheid in Vlaanderen. De vraag is natuurlijk of dat goed is voor het land én de vraag is of de PS, gezien de schandalen, de verliezen zal kunnen beperken om een Belgische paars-(groene) meerderheid te leveren.

Maar wat veel interessanter om weten is, is hoe de SP.a omgaat met de problemen van de PS. Welnu, ik wil wel eens weten of de SP.a bereid is in een federale regering te stappen zonder de PS. Geef toe, dat is toch belangrijk om weten. Als de SP.a zijn lot verbindt aan dat van de PS, dan bedekt de SP.a de corruptie, het cliëntilisme, ... van de PS met de mantel der liefde. Ik kan me dat niet inbeelden. Het rechtvaardigheidsgevoel van de Vlaamse socialisten moet hier toch spreken? De Vlaamse socialisten kunnen toch hun lot niet koppelen aan de PS? Dan is er misschien geen Waalse meerderheid meer, maar wel nog een Belgische. De Vlaming moet dit weten. Misschien zou de voorzitter van de SP.a zich beter distantiëren van de PS, nu en in de toekomst. Vandelanotte kan zijn handen hier niet in onschuld wassen.