Zorggrens.

De begroting gezondheidszorg is onder controle, dat wel, maar ze mist elke visie. De gezondheidszorg herleiden tot een budgettair probleem is korte-termijn-denken. Onze gezondheidszorg uitstippelen voor vele jaren, is die gezondheidszorg een toekomst garanderen. Dat is pas een uitdaging.

Neem nu bijvoorbeeld "tandextractie". Eerst wordt de terugbetaling afgeschaft en nu wordt die weer ingevoerd. Wat wordt het volgend jaar? Een ondersteuning van het preventief mondonderzoek, dat is wat Vlaanderen vraagt. Het VVT (Vereniging van Vlaamse Tandartsen)kondigde aan dat er 2000 vacatures zijn voor tandarstassistenten. Waarom ook niet eens denken aan mondhygiënisten (die trouwens al in Nederland onder de supervisie van de tandarts aan de slag zijn)? Stel u voor minister Vandenbroucke: nog eens 2000 arbeidsplaatsen.
Maar dat is een visie die regelrecht ingaat tegen het doelgroepenbeleid van Demotte.
Het is als Kind & Gezin versus Office de Naissance et de l' Enfance. K&G is hier in Vlaanderen breed maatschappelijk ingebed. Daardoor wordt het ook gedragen door de bevolking én"als goed ervaren". De ONE daarentegen kiest voor een doelgroepenbeleid. Welke visie is de beste? Ik vel geen waardeoordeel, maar het zijn wél twee uiteenlopende visies. Elk met een verschillend maatschappelijk draagvlak.
Misschien net daarom wil Demotte geen visie in zijn beleid, want dat zou het verschil tussen de twee gemeenschappen net pijnlijk bloot leggen... Daar is de zorggrens.