Beste Marc

Beste Marc,

Ik weet het wel, het jaarverslag van het VBS is een document met rationele cijfers, maar evenzeer een schotschrift, en toegegeven ik lees het elk jaar met veel plezier. Al ga je er vaak zo over… en bijzonder kort door de bocht.

Dit is niet mijn stijl. Maar elk vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het jaarverslag van het VBS is als de eindejaarsconférence van Geert Hoste: wie als politicus daar niet wordt genoemd, bestaat niet. Ik trek de analogie graag door naar het VBS-jaarverslag: wie als arts (-politicus) daar niet wordt vernoemd, bestaat niet… Beschouw deze brief dan ook als van hetzelfde kaliber.
 

Beste Marc,

Het zit je dus bijzonder hoog dat de N-VA zo goed scoorde. Meer nog, dat 50% van de artsen voor de N-VA kiezen, stoort je  mateloos. Voornamelijk de vraag voor besparingen valt je bijzonder zwaar. Je laat bovendien uitschijnen dat andere partijen zoals VLD en CD&V niet willen besparen. Om jou te citeren: “Dit is toch niet echt netjes”.
Maar ik neem  akte van het feit je liever niet bespaart. Dat je enkel de lasten wil verhogen, die nota bene ook je achterban zullen treffen. Al vind ik  dat je bijzonder kort door de bocht gaat wanneer je  de huidige besparingen in de gezondheidszorg  vereenzelvigt met de besparingen die nu opnieuw moeten opgehoest worden door ons artsen.

Er is ook helemaal niet nieuws onder de zon.  Al 10 jaar zeg ik dat er miljarden euro’s  te besparen zijn in de gezondheidszorg, zonder dat daarvoor de patiënt of de arts moet opdraaien. Integendeel. Ik tracht dit –ook al 10 jaar- bijzonder goed uit te leggen. En word in mijn redenering door een groot deel van onze  Vlaamse collega’s gevolgd. . Nooit heb ik er een geheim van gemaakt.  In mijn advertenties en brieven gericht aan de collegae, tijdens, voor en na de campagne spreek ik telkens uitdrukkelijk  over de besparingen die onze gezondheidszorg nodig heeft!  Eerlijkheid duurt het langst.

Ik citeer uit mijn campagnemateriaal:

“De gevolgen voor artsen zijn duidelijk. Er wordt bespaard. Maar enkel op de kap van
Vlaamse artsen en patiënten. Ondertussen besteedt minister Onkelinx 150 miljoen euro aan de bouw van een Hadroncentrum, terwijl er onvoldoende bewijs is dat de therapie werkt (niet evidence based).
Nog een voorbeeld? Ereloonsupplementen in Wallonië liggen tweemaal hoger dan in
Vlaanderen. In Brussel driemaal. En het algemeen rookverbod in de horeca? Dit is de allergoedkoopste maatregel om te besparen in de gezondheidszorg, met een enorme impact voor alle mensen! Maar wat besliste Di Rupo? “Non!”
Daar wil de N-VA verandering in brengen.”

Marc, ik probeer een geloofwaardig politicus te zijn. Dit is een “last” (vergeef me het cynisme) die ik meesleep vanuit mijn arts-zijn. In de politiek zetten de meesten hun  principes  opzij, ze gaan voor het status quo, bewijzen  iedereen lippendienst… en  eindigen uiteindelijk als staatsman of minister van staat. Ik niet, Marc, ik geloof in ons project en ga er elke dag voor. Net als tal van Vlaamse artsen met mij, kies ik  bewust voor responsabilisering en verandering.

In mijn communicatie, maar ook aan de onderhandelingstafel. Ik  zal  – omdat je het zo vriendelijk vraagt -een tipje van de sluier lichten. Je zal moeten vaststellen welke kemel je schoot in je jaarverslag.

Besparen in de gezondheidszorg? Ik geef je graag een paar voorbeelden: een hadroncentrum niet oprichten dit kan 150 miljoen euro opleveren en jaarlijks 20 miljoen euro voor het ding aan de gang te houden. Zullen we de broeders van de UCL plezieren en le new chirec niet extra financieren ter waarde van 50 miljoen euro? Ik dacht dat ook jij niet voor de centralisatie was van alle oncologie in één centrum: besparen we dan met le new bordet geen 115 miljoen euro? Als we de MVG registratie schrappen, besparen 15.5 miljoen euro en plezieren we je goede vriend Peter Degadt, want op die manier besparen de ziekenhuizen 30 miljoen euro die ze anders zelf moeten ophoesten. Nog een lueke bonus is dat 800 verpleegkundigen geen registratie meer doen, maar weer terecht in de zorg kunnen. Mochten we een algemeen rookverbod in de horeca introduceren zou dit ons het eerste jaar zeker en vast, enkel aan hart –en vaatziekten 20 miljoen euro besparen. Jaar na jaar gaat dit bedrag stijgt dit bedrag (en ik zwijg nog over wat respiratoire aandoeningen, oncologie… als “extra zouden kunnen opleveren”). Mochten we met een kleine ingreep die 2 miljoen euro kost, de orgaantransplantaties kunnen opdrijven, dan zou dit voor niertransplantaties alleen al 48 miljoen euro opleveren (directe en indirecte kosten meegerekend) . Souperen we de groeinorm niet op (zoals de laatste jaren het geval was) dan storten we dit terug naar de algemene begroting. En de ziekenfondsen mogen hun bonussen misschien terug laten vloeien naar de bron waar het vandaan kwam. Willen we misschien werk maken van administratieve vereenvoudiging? Dat zal ons ook tientallen miljoenen euro’s opbrengen. Maar ben jij wel voor de administratieve vereenvoudiging?

Maar ik vraag me af, Marc: ben jij eigenlijk wel voor administratieve vereenvoudiging? Toen het eHealth platform ter stemming werd gelegd, was het kot wat jou betreft immers te klein. Bijna deed je me twijfelen, zo luid klonk je protest. Maar achteraf gezien ben ik blij dat  ik resoluut voor dit fantastische project heb gestemd. En dat het er ondanks de koudwatervrees van de Franstalige collegae, die blijkbaar om één of andere duistere reden schrik hebben te informatiseren of hun kleine groupuscule software bedrijfjes af te zweren, toch is gekomen. De Vlaamse arts  snakt immers naar digitalisering. Dit mochten we nog maar eens vaststellen tijdens de Mexicaanse griep, waar  94% van de registraties uit Vlaanderen kwam. Wie Artsenkrant TV raadpleegt of de column van Frank Robben op mijn webstek leest (www.vlaamsegezondheidszorg.com) zal begrijpen dat daar de administratieve vereenvoudiging zit (inderdaad het gaat over hoofdstuk IV en dergelijke) . Ik meen te mogen stellen dat ik voel waarom de Vlaamse collegae N-VA het vertrouwen hebben gegeven. Dat vertrouwen doet deugd, maar bezorgt ons inderdaad ook een grote verantwoordelijkheid. En daar vechten we voor, nu al zeven maanden. We zijn het aan onszelf  verplicht om alles in het werk te stellen om nu meer dan ooit daadwerkelijk  te “veranderen” en te responsabiliseren.

En zoals ik het al zei  op Artsenkrant TV: “Het is ongelooflijk wat je kan besparen in de gezondheidszorg zonder dat dit de Vlaamse zorgverstrekker en patiënt pijn doet.”

Ik geef  toe. Ook ik wijs mijn  Franstalige collegae wel eens met de vinger. Maar nooit persoonlijk. Ik wijs er hen er op dat ik het niet meer uitgelegd krijg aan mijn Vlaamse collega’s dat een man die zijn spataders laat opereren in één of ander chic Brussels ziekenhuis, in een tweepersoonskamer én met hospitalisatieverzekering, toch nog zelf 1000 euro mag ophoesten.
 
Ik weet niet hoe jij op eenzelfde moment  aan je Vlaamse collegae kan verantwoorden dat zij moeten besparen zoals nu bij KB beslist, terwijl men aan de andere kant van de taalgrens doodleuk op de Titanic doordanst alsof er niets aan de hand is.

Ik durf te beweren dat ik goed aanvoel dat onze Vlaamse collegae goede geneeskunde willen bedrijven en ja, daarvoor goed betaald worden. Geen probleem, er is daar niets mis mee. Dat dokters goed verdienen wordt ook maatschappelijk gedragen omwille van hun zware verantwoordelijkheden. Ik merk ook een zekere verantwoordelijkheidszin bij de Vlaamse collegae, ze zijn bezorgd en bereid verantwoordelijkheidszin aan de dag te leggen. Alleen hebben ze overschot van gelijk als ze zich vragen stellen waarom dit niet aan de andere kant van de taalgrens gebeurt. En waarom ze dus moeten opdraaien voor de door jou goed gekeurde besparingen. Want na de door mij betwiste standaardisatie van het RIZIV blijven de uitgaven klinische biologie en radiologie substantieel hoger in het zuiden van het land. Waarom accepteer jij dit nog langer? Waarom moeten de Vlaamse artsen daarvoor opdraaien?




Collegialiter,
Amicaliter,


Dr. Louis Ide, 07/02/2011.